- EN
- PL
Na oficjalnej stronie internetowej berlińskiej kapeli Bonaparte widnieje, co następuje: „Można powiedzieć, że pochodzimy z Niemiec, Francji, Ameryki, Szwajcarii, Meksyku, Izraela, Persji, Nowej Zelandii, Panamy, Austrii, Polski i Brazylii, ale nasze brzmienie jest inne”. Z kolei na Facebooku można znaleźć informację, że zespół gra „pluszowego punka”, jego największą inspiracją jest „babcia”, zaś do zainteresowań należy „robienie naleśników, łowienie ryb i czytanie książek”. Potem następuje krótka, lecz niewiarygodnie niedorzeczna nota biograficzna, w której występują sztuczne tygrysy, szaleni psychoterapeuci, szkielety-striptizerki, gigantyczne karły, panamska inwazja salsy i warzywa cierpiące na paranoję sałatki owocowej. Biorąc pod uwagę powyższe, trudno z całkowitą pewnością ustalić, co jest prawdą, a co nie. Ale spróbujmy.
Wiadomo niemal na pewno, że ojcem założycielem, siłą napędową i mózgiem sterującym Bonaparte jest Tobias Jundt – rodowity Szwajcar o specyficznym poczuciu humoru, jakiego nie powstydziliby się członkowie legendarnej trupy Monty’ego Pythona. Grupa została założona w 2006 roku w Barcelonie i ma na koncie niezliczoną ilość występów na żywo oraz dwie płyty długogrające: „Too Much” (2008) i „My Horse Likes You” (2010), obie wydane w barwach oficyny Staatsakt. Brzmienie Bonaparte określane jest jako proste, surowe i zakorzenione w punku; niektórzy porównują ich muzykę do twórczości amerykańskiego duetu The White Stripes. Jednak w odróżnieniu od niby-rodzeństwa Jacka i Meg White’ów, berliński band otwarcie czerpie ze spuścizny szeroko pojętej muzyki elektronicznej.
Jako Bonaparte Circus Show, skład formacji liczy obecnie około 20 artystów, którzy biegają po scenie w kostiumach zwierząt i klaunów, prezentując jedyne w swoim rodzaju przedstawienie z pogranicza zwariowanego cyrku, teatru groteski, koncertu muzycznego i erotycznego show. Ironiczne teksty zespołu propagują ekscesy i hedonistyczny styl życia, są przy tym wyjątkowo prześmiewcze („You know Tolstoi / I know Playboy (…) You know too much too much!”), ale i niepozbawione egzystencjalnych pytań, ukrytych pod maską zgrywy. „Die Berliner Zeitung” określił dokonania Bonaparte jako „analogowa bohema”.
Jeżeli rok temu myśleliście, że Dub Mafia to sceniczny dynamit nie możecie przegapić występu Bonaparte podczas Tauron Nowa Muzyka Festiwal 2011!
